Kazuyo Nakamura The Past and Present of Bells and Bell Foundries in Japan

Dit proefschrift, geschreven door iemand die kennismaakte met de beiaard als Europees muziekinstrument dat bestaat uit gestemde bronzen klokken, onderzoekt de geschiedenis van drie verschillende types Japanse bronzen klokken en de gieterijen waar ze worden vervaardigd. De ene is de dotaku, die wordt beschouwd als de oudste bronzen klok van Japan, de andere is de bonsho, bekend als tempelklok. De derde is de orin, die zowel in tempels als in het dagelijks leven wordt gebruikt.

Tijdens dit onderzoek verdiepte de auteur haar inzicht in de historische giettechnieken en het gebruik van de verschillende klokken. Ze onderzocht ook de huidige stand van zaken, met name de ontwikkeling van de Japanse klokkencultuur sinds de Wereldtentoonstelling van 1970 in Osaka, toen de beiaard werd geïntroduceerd in Japan. De tekst bevat ook interviews met diverse deskundigen en citeert uit talrijke online bronnen.

Als conclusie stelt de auteur dat de Japanse klokcultuur al eeuwenlang bestaat en mogelijk zelfs ouder is dan de beiaard. Zowel Europa als Japan hebben een diepe band met klokken, maar deze hebben zich door de eeuwen heen op zeer verschillende manieren ontwikkeld.